فقط برای عشقم مریم

و همچنان بیخوابی به پروژه ای فکر میکنم که روش تحقیق کردم اما انجامش ندادم اگه کار تو اون شرکت درست نشد میرم سراغ پروژه خودم چقد کار دارم که انجام بدم ولی وقتم به بطالت میگذره.... نوشته شده در جمعه سی ام تیر ۱۳۹۶ساعت2:13 توسطmeghdad ...

من خیلی فکر میکنم که واقعا به چه امیدی زندگی میکنم ؟ تهش میخواد چی بشه ؟ تهش که میمیریم. بهتر نیست زوتر بمیریم؟ وقتی این زندگی همش رنجه . شما به امیدی زندگی میکنین؟ خسته نشدین؟ نمیگم خودکشی کنم . برم جنگ شهید شم . اینجوری هم عذاب نمیکشم هم میرم بهشت . اما میدونین چرا نرفتم هنوز ؟ چون میترسم . میترسم بمیرم و هیچی تباشه . هیوی اونور نباشه یا جهنم باشه.......

جبرانی الکترونیک نموندم. خسته بودم . باید از کتاب خودم بخونم . خیلی ترافیک بود خیابونا . انار گرفتم . مادرم دون کرد انارو . خیلی شیرنن . جای همتون خالی....

بنام خالق عشق بعد از کنکور بود . روزهای سختی بود . روزهای انتظار واسه اومدن نتایج . روزا خونه بیکار بودم . قبلا با پال اشنا بودم . تصمیم گرفتم بجای فکر کردن و کارای دیگه برم سراغ چت . اونروزا سرم تو چت گرم بود تا اینکه نتایج کنکور اومد و من ماتم برد... . باورم نمیشد که همچین رتبه ای گرفته بودم . اوضاع روحیم خیلی بهم ریخته بود . حتی یه شب دست به خودکشی زدم... . گذشت و منم پذیرفتم که خدا خواسته اینجوری بشه و تقدیر اینجوری بوده . ماه رمضان شد . موسسه یه شب همه ی فارغ التحصیل ها رو دعوت میکنه هرسال واسه افطاری . منم که دیگه جزو اونا محسوب میشدم رفتم . با موتورم . موتوری ...

از طریق چت با خواهرم و مریم اشنا شدم. خواهرم خیلی بهم امید میداد . اگه اون نبود خیلی اتفاق های بد برامرمیفتاد .مریم زیاد وقت نداشت . واسه همین خیلی کم با هم حرف میزدیم . اکثرا شبا . اونموقع اون ا خانوادش سفر بودن . کم کم شناختمش . من تو اون مدت یه شناخت نسبی نسبت به دخترا پیدا کرده بودم . اون با بقیه دخترا فرق میکرد . یه دختر با امید به اینده و با کلی ایده و طرح همزمان با اعتقادات مذهبی . خیلی عالی بود . ... یادش بخیر.... بغض منو گرفت.... نمیتونم ادامه بدم ......